Mokradła są istotnym, choć często pomijanym aspektem naszego środowiska naturalnego. Są istotnymi źródłami różnorodności biologicznej i przybierają wiele różnych form – od jezior, rzek i bagien, po delty i równiny pływowe, namorzyny i rafy koralowe. Mokradła występują niemal wszędzie, są niezbędne do przetrwania niezliczonych gatunków roślin i zwierząt, a zatem mają również kluczowe znaczenie dla przetrwania człowieka, ponieważ zawarta tam woda jest istotą życia.
Światowy Dzień Mokradeł obchodzony jest co roku 2 lutego. Dzień ten wyznacza datę przyjęcia Konwencji o terenach podmokłych w dniu 2 lutego 1971 r. w irańskim mieście Ramsar nad brzegiem Morza Kaspijskiego. Obchodzony corocznie 2 lutego Światowy Dzień Mokradeł ma na celu podniesienie globalnej świadomości na temat istotnej roli terenów podmokłych dla ludzi i planety. Tegoroczny temat przewodni: „Mokradła i dobrostan człowieka” podkreśla powiązania między ludźmi, kulturą i przyrodą. Potrzebujemy zdrowych terenów podmokłych dla naszej planety i naszego dobrostanu. Tereny podmokłe są obecnie chronione różnymi nazwami, w tym w ramach Programu Człowiek i Biosfera UNESCO oraz Konwencji Ramsarskiej o terenach podmokłych. Obecnie prawie 100 terenów podmokłych znajdujących się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO pokrywa się w całości lub częściowo z ponad 140 obszarami objętymi Ramsar. Konwencja Ramsarska o terenach podmokłych i Konwencja Światowego Dziedzictwa chronią tereny podmokłe obejmujące obszar większy niż Meksyk (245 614 112 ha). Mokradła są istotnym, choć często pomijanym aspektem naszego środowiska naturalnego. Są istotnymi źródłami różnorodności biologicznej i przybierają wiele różnych form – od jezior, rzek i bagien, po delty i równiny pływowe, namorzyny i rafy koralowe. Mokradła występują niemal wszędzie, są niezbędne do przetrwania niezliczonych gatunków roślin i zwierząt, a zatem mają również kluczowe znaczenie dla przetrwania człowieka, ponieważ woda jest istotą życia.
Do obszarów wodno-błotnych zalicza się błota, torfowiska, bagna, zbiorniki wodne (sztuczne i naturalne), słonawy oraz wody morskie, których głębokość podczas odpływu nie przekracza sześciu metrów.
Konwencja Ramsarska uznaje te tereny oraz żyjące w nich gatunki za światowe bogactwo. Ich strata byłaby niepowetowana.
– Od XVIII wieku zniknęło ponad 80% wszystkich terenów podmokłych. Trend ten przyspiesza, ponieważ w stosunku do stanu obserwowanego w 1970 roku znów utracono co najmniej 35% terenów podmokłych. W wyniku zanikania terenów podmokłych 1/3 gatunków słodkowodnych i 25% wszystkich gatunków mokradłowych grozi wyginięcie
– podaje Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska.
Znaczną część mokradeł stanowią torfowiska. Na świecie zajmują one powierzchnię około 400 milionów ha. W Polsce 1,4 miliona ha, czyli 4% powierzchni kraju.
Torfowiska przechowują dwa razy więcej węgla niż wszystkie lasy na Ziemi, przyczyniając się do ograniczania efektu cieplarnianego.
Mokradła zapobiegają erozji i degradacji gleb. Torfowiska funkcjonują jak „nerki” krajobrazu lub mała oczyszczalnia ścieków – filtrując wodę z opadów atmosferycznych, wód powierzchniowych i podziemnych zatrzymują zanieczyszczenia □