Światowy Dzień Mokradeł 2026 – mokradła jako fundament przyrody, klimatu i kultury
Wprowadzenie
Tereny podmokłe to ekosystemy, w których woda jest głównym czynnikiem kontrolującym środowisko oraz związane z nim życie roślin i zwierząt. Szeroka definicja terenów podmokłych obejmuje zarówno ekosystemy słodkowodne, jak i morskie oraz przybrzeżne, takie jak wszystkie jeziora i rzeki, podziemne warstwy wodonośne, bagna i mokradła, wilgotne łąki, torfowiska, oazy, estuaria, delty i równiny pływowe, namorzyny i inne obszary przybrzeżne, rafy koralowe oraz wszystkie obszary stworzone przez człowieka, takie jak stawy rybne, pola ryżowe, zbiorniki wodne i saliny.
Tereny te mają kluczowe znaczenie dla ludzi i przyrody, biorąc pod uwagę ich wewnętrzną wartość oraz korzyści i usługi, w tym ich wkład środowiskowy, klimatyczny, ekologiczny, społeczny, gospodarczy, naukowy, edukacyjny, kulturowy, rekreacyjny i estetyczny w zrównoważony rozwój i dobrostan człowieka. Chociaż zajmują one zaledwie około 6% powierzchni lądów Ziemi, 40% wszystkich gatunków roślin i zwierząt żyje lub rozmnaża się na terenach podmokłych.
Różnorodność biologiczna terenów podmokłych ma znaczenie dla naszego zdrowia, zaopatrzenia w żywność, turystyki i zatrudnienia. Tereny podmokłe są niezbędne dla ludzi, innych ekosystemów i klimatu, zapewniając niezbędne usługi ekosystemowe, takie jak regulacja zasobów wodnych, w tym kontrola powodzi i oczyszczanie wody. Ponad miliard ludzi na całym świecie utrzymuje się z terenów podmokłych – to około jedna ósma osób na Ziemi.
Światowy Dzień Mokradeł (World Wetlands Day), obchodzony corocznie 2 lutego, jest jednym z najważniejszych międzynarodowych wydarzeń poświęconych ochronie środowiska. Upamiętnia on podpisanie Konwencji Ramsarskiej o obszarach wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym, która została przyjęta w 1971 roku w irańskim mieście Ramsar. Konwencja ta do dziś stanowi podstawę globalnych działań na rzecz ochrony i zrównoważonego użytkowania mokradeł.
W 2026 roku Światowy Dzień Mokradeł ponownie zwraca uwagę opinii publicznej na fakt, że mokradła są jednymi z najbardziej wartościowych, a jednocześnie najbardziej zagrożonych ekosystemów na Ziemi. Choć przez dekady były postrzegane jako nieużytki, dziś wiadomo, że ich rola w przeciwdziałaniu zmianom klimatu, ochronie zasobów wodnych oraz zachowaniu bioróżnorodności jest nie do przecenienia.
Światowy Dzień Mokradeł 2026, pod hasłem „Mokradła i wiedza tradycyjna: Świętując dziedzictwo kulturowe”, zgłębia głęboko zakorzenione powiązania między mokradłami a praktykami kulturowymi, tradycjami i systemami wiedzy społeczności na całym świecie.
Oficjalnym centrum informacji i działań związanych z obchodami jest strona www.worldwetlandsday.org, prowadzona przez Sekretariat Konwencji Ramsarskiej. Publikowane są tam materiały edukacyjne, raporty, teksty eksperckie oraz przykłady dobrych praktyk z całego świata.
Dlaczego tereny podmokłe są zagrożone?
Tereny podmokłe należą do ekosystemów o najwyższym wskaźniku zaniku, utraty i degradacji. Przewiduje się, że wskaźniki obecnych negatywnych trendów w globalnej bioróżnorodności i funkcjach ekosystemów będą się utrzymywać w odpowiedzi na czynniki bezpośrednie i pośrednie, takie jak szybki wzrost populacji ludzkiej, niezrównoważona produkcja i konsumpcja oraz związany z nimi rozwój technologiczny, a także negatywny wpływ zmian klimatu.
Tereny podmokłe znikają trzy razy szybciej niż lasy i stanowią najbardziej zagrożony ekosystem Ziemi. W ciągu zaledwie 50 lat – od 1970 roku – utracono 35% światowych terenów podmokłych. Działalność człowieka prowadząca do utraty terenów podmokłych obejmuje osuszanie i zasypywanie terenów pod uprawę rolną i budowlaną, zanieczyszczenie środowiska, przełowienie i nadmierną eksploatację zasobów, gatunki inwazyjne oraz zmiany klimatu. To błędne koło utraty terenów podmokłych, zagrożenia dla źródeł utrzymania i pogłębiającego się ubóstwa jest wynikiem błędnego postrzegania terenów podmokłych jako nieużytków, a nie jako życiodajnych źródeł miejsc pracy, dochodów i niezbędnych usług ekosystemowych. Kluczowym wyzwaniem jest zmiana sposobu myślenia, która zachęci rządy i społeczności do docenienia i priorytetowego traktowania terenów podmokłych.
Znaczenie mokradeł w skali globalnej
Mokradła obejmują szeroką grupę ekosystemów: bagna, torfowiska, rozlewiska rzek, delty, laguny, mokre łąki, estuaria oraz namorzyny. Według danych przytaczanych w zagranicznych publikacjach Konwencji Ramsarskiej i Organizacji Narodów Zjednoczonych:
- mokradła zajmują zaledwie około 6% powierzchni lądowej Ziemi,
- zapewniają siedliska dla około 40% wszystkich znanych gatunków roślin i zwierząt,
- magazynują ogromne ilości węgla, szczególnie torfowiska,
- dostarczają wodę pitną i żywność dla ponad miliarda ludzi na świecie.
Organizacje międzynarodowe, takie jak Wetlands International, określają mokradła mianem „naturalnej infrastruktury”, która działa skuteczniej i taniej niż wiele rozwiązań technicznych. Naturalne rozlewiska rzek mogą przejmować nadmiar wody podczas intensywnych opadów, a w okresach suszy stopniowo ją uwalniać, stabilizując lokalny klimat i gospodarkę wodną.
Mokradła a zmiany klimatu
Jednym z najczęściej podnoszonych tematów w zagranicznych tekstach eksperckich jest rola mokradeł w kontekście kryzysu klimatycznego. Torfowiska, które zajmują zaledwie kilka procent powierzchni lądowej planety, przechowują więcej węgla niż wszystkie lasy świata łącznie. Ich osuszanie powoduje uwalnianie ogromnych ilości dwutlenku węgla do atmosfery.
- degradacja mokradeł przyspiesza globalne ocieplenie,
- ich ochrona i renaturyzacja są jednymi z najskuteczniejszych działań opartych na naturze (nature-based solutions),
- przywracanie naturalnych stosunków wodnych przynosi korzyści klimatyczne, ekonomiczne i społeczne.
Dlatego Światowy Dzień Mokradeł coraz częściej pojawia się w oficjalnych komunikatach ONZ jako element szerszej strategii przeciwdziałania skutkom zmian klimatu.
Wiedza tradycyjna i dziedzictwo kulturowe
W międzynarodowych publikacjach mocno akcentowany jest związek mokradeł z dziedzictwem kulturowym i wiedzą tradycyjną. Wiele społeczności na świecie przez setki, a nawet tysiące lat rozwijało sposoby życia dostosowane do warunków obszarów podmokłych.
- tradycyjne systemy upraw ryżu w Azji Południowo-Wschodniej,
- zrównoważone rybołówstwo w deltach rzek Afryki i Ameryki Południowej,
- wykorzystanie trzciny, torfu i roślin wodnych w rzemiośle i budownictwie,
- duchowe i religijne znaczenie mokradeł w kulturach rdzennych.
UNESCO podkreśla, że wiele obiektów światowego dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego jest bezpośrednio związanych z obszarami wodno-błotnymi, co pokazuje, że ochrona mokradeł to nie tylko kwestia ekologii, ale również ochrona tożsamości kulturowej.
Stan mokradeł na świecie – wyzwania i zagrożenia
- osuszanie pod rolnictwo i zabudowę,
- regulacja rzek i budowa zapór,
- zanieczyszczenie wód,
- nadmierna eksploatacja zasobów.
W wielu krajach skutki tych działań są już odczuwalne: nasilające się susze, gwałtowne powodzie, spadek jakości wody oraz utrata lokalnych źródeł utrzymania.
Polska na tle międzynarodowym
- wdrażanie projektów renaturyzacyjnych,
- korzystanie z zagranicznych doświadczeń i badań,
- włączanie lokalnych społeczności w ochronę przyrody.
Światowy Dzień Mokradeł jako impuls do działania
- scenariusze wydarzeń,
- materiały informacyjne i graficzne,
- przykłady inicjatyw z różnych krajów,
- możliwość rejestrowania własnych działań.
Podsumowanie
Światowy Dzień Mokradeł 2026 to ważny moment refleksji nad relacją człowieka z przyrodą. Międzynarodowe teksty, raporty i oficjalne materiały jednoznacznie pokazują, że:
- mokradła są kluczowe dla klimatu, wody i bioróżnorodności,
- ich ochrona jest tańsza i skuteczniejsza niż naprawianie skutków degradacji,
- stanowią element dziedzictwa kulturowego i wiedzy tradycyjnej,
- przyszłość mokradeł zależy od decyzji podejmowanych dziś – lokalnie i globalnie.
Chroniąc mokradła, chronimy nie tylko przyrodę, ale także bezpieczeństwo, zdrowie i jakość życia przyszłych pokoleń.